ستے ای خیراں ۔۔۔ ثمینہ سید

ستے ای خیراں

ثمینہ سید

رمجو بابے دی کنڈ ہن سدھی نئیں ہوندی سی.ویلے دیاں سٹاں نال جہڑی بھج ترٹ ہو جاندی اے اوہ فیر سیدھی نہیں ہوسکدی۔ کجھ وی کر لوو.اوہنوں وی پچاسی ورہیاں نے جی لیا سی .ہر ویلا ہی اوکھا سی .کدی جے ویہلا بہہ کے حساب لاندا تے لبھن لگدا کوئی چنگا ویلا گھٹ ای ہتھیں لگدا.

پرانے لہور دی کچی جہی گلی دی آخری نکر تے اروڑی دے نال بیٹھے ایس بابے نوں اج کجھ منڈے کڑیاں نے آن گھیریا.کسے وڈے کالج دے سن .تے” کشمیر ڈے”دے حوالے نال ڈاکو منٹری بناندے فردے سن.

بابے نوں تھوڑا باہر لیائے.ہتھ منہ دھوا کے چنگا جیہا کھانا کھوایا.جے اوہ ہوش اچ آوے .ایس علاقے دے لوکی اوہنوں “رمجو ہسٹری “کہندے سن.بچے پچھدے جاندے تے لکھدے جاندے او جو وی دس رہیا سی.

جدوں ونڈ پے گئی سی زمین دی ونڈ,لہو دی ونڈ,پاک تے پلیت دی ونڈ اودو رمجو دس بارہ ورہیاں دا سی .امی ,ابا ,بھین بھرا سبھے رشتے وی سن .امی دے ہتھ دا ذائقہ تے ابے دی کمائی چ برکت وی سی.اکو ابا ای کماندا سی.پر بھڑولے اچ دانے,تن تے چنگے لیڑے تے ہر بندے دے بوجھے اچ پیسے ہندے سن.

رمجو روز ای گندی مندی گلی دے ادھےکھلے گٹر آلے تھڑے تے بہہ کے جدوں یاداں نوں ریورس گئیر لاندا تے گڈی پچھاں نوں بھجدی اوہناں گلیاں وچ جا نکلدی.جتھے ہندو,سکھ ,عیسائی تے مسلمان اک دوجے دے بچیاں دے مامے چاچے سن.خشیاں ,ویاہ شادیاں,عقیقے ,ختنے ,ہولی دیوالی سبھے رسماں رل مل کے مناندے سن.فیر کیہ ہویا؟………….ایہوجیا کیہ ہویا کہ مندر ,مسجد وکھو وکھ ہون واسطے چیکاں مارن لگ پئیے.پہلے ایہہ چپ چپیتیاں عمارتاں سن .ایٹ گارے دیاں عمارتاں .فیر ایہناں دے منہ نوں خون کنہے لایا؟”..رمجو دے ہتھ کوئی سرا نئیں آؤندا سی .اوہ روون بیہہ جاندا .بھاں بھاں کر کے روندا. امی,ابا,رجو,شیدا,بابو,تندور آلی ماسی زیناں.تے دانے بھندی لاجونتی …..ساریاں دے ناں لے لے کے وین کردا کرلاندا .شوہدا تھک ہٹ کے تھڑے تے ای سوں جاندا. اوہدا کوئی مذہب نئیں سی .ورہے لنگ گئے کدی مسیتے گیا ناں گرجا,مندر ویکھیا…اوہدے اندر سبھے رشتے ,سارے مذہب مرگئے سن.اوہنے ہتھی دفنائے سن.

اوہ جدوں ونڈ دے ہتھوں اجڑ پجڑگیا سی.جدوں اوہدے سارے رشتے مندراں تے مسیتاں اچ لہولہان پئے سن اوہ اودوں ای مر گیا سی.پر فیر وی اوہنے جیوندے جی ملک ویکھیا.سب کہندے سن ہن ستے ای خیراں نیں …ملک بن گیا اے.مُسلیا دا ملک.دھیاں جہڑیاں سانجھیاں عزتاں سن اور لیرولیر ہوئیاں.کھوواں اچ سٹیاں گیاں,بڈھے پیو دیاں بانہواں ورگے شینہہ جوان لاشاں بن گئے ……

پر جیہڑے لٹ لٹا تےایس وطن اچ پہنچے سن اوہ ایتھے اپڑ کے اپنی اپنی طاقت تے کمینگی دے مطابق نکے تے وڈے لوکی بن گئے.رمجو دیاں اکھاں ویکھدیاں رہیاں .چلاک,ہشیار,کمینے تے لٹ مچان آلیاں نیں لٹ مچائی .پیسہ لٹیا,عزتاں لٹیاں.قبضے کیتے.پر جہڑے اپنیاں دے صدمے اچ سن اوہ اندروں اندری گل گئے ,بھُر گئے.رمجو بن گئے.مُسلے دی بجائے مصلی,کامے ,نوکر بنے…….پر ملک تے ملیاناں …جیہڑے کھاندے پئے نیں اوہ کتھوں کھاندے. لہو دی لت لگی کنج پوری کردے.ملک تے لے لیتا پر……..”رمجو بولدا رہیا .منڈے کڑیاں لکھدے رہیے

“کشمیر ڈے” دے حوالے نال کجھ دسو بابا جی.اسیں کیوں منانے آں .سانوں منانا چاہی دا اے؟

“کشمیر ………اسیں تے سج سنور کے سوگ منانے آں پتری …دھی رانی ……اوتھے دھیاں دے سرننگے,لاشاں دے تن چھلنی .ماواں دے کالجے کولے بن گئے.اوہناں دیاں اکھیں انیاں ,چم ادھڑ پدھڑ گئے…. .تے اسیں آکھنے آں ..پھئی…ستے ای خیراں نیں”

رمجو دے اتھرو وی سک گئے سن پر اوہ لیکاں بھریاں منہ فیر وی رگڑدا تے اسماناں ول ویکھدا بولیا

“مناون نال کجھ نئیں لبھدا ….گلاں دے گالڑ …جھوٹے لوکیں ….کشمیر میرا .کشمیر تیرا .کوشت کوئی نئیں کردا سبھے گلاں کردے….   کوشت کوئی نہیں کردا بچڑیو ۔۔خورے نیت کیہہ اے ایہناں دی۔۔۔۔چلوووووو ملک تے اپنا اے ناں……جتھے ستے ای ی ی خیراں نیں کیہ ہویا جے.عزت کوئی نہیں,روٹی ٹکر کوئی نہیں رشتے ناطے بدرنگے نیں.فرقے ,نسلاں کمی کمین دی جنگ اے پر……ستے ای خیراں نیں.جاؤووووو مناؤ پتر جاؤ مناؤ .کشمیر ڈے مناؤ چنگے کپڑے شپڑے پا کے مناؤنا…..مناواں گے نہیں تے کھاواں گے کتھوں دوواں پاسے.کھان دا بھانہ اے …ایہو ای رہ گیا اے ہن.دکھاں نوں وی مناؤ سکھاں نوں وی مناؤ. جاؤ پتر مناؤ.ستے ای خیراں نیں..”

Similar Posts:

Facebook Comments Box

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Calendar

January 2022
M T W T F S S
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31