گلے سڑے پھلاں دے ناں ۔۔۔ اوتار سنگھ پاش
گلے سڑے پھلاں دے ناں – پاش اسیں تاں پنڈاں دے واسی ہاں ، تسیں
گلے سڑے پھلاں دے ناں – پاش اسیں تاں پنڈاں دے واسی ہاں ، تسیں
دُھر اندر لُکی عورت علی انور احمد اوہ موبایل فون تے گل کردا گھروں باہر
الٹی کہانی رفیق عزیز “اچھا یار میں ہُن چلدا آں۔”میں اوہنوں آکھیا۔ “’او،بہ جا حالی۔۔۔۔۔
کانواں تے کندھاں دی کہانی تنویر قاضی زخم سُکاندی پرچھاواں پرچھاواں ڈولدی لاں کندھاں تے
آصف محمود دوہاجُو کوئی گل نہیں سی خاص اوہدے وچ دسن والی‘ پر پھیر وی
پتھیرے سلیم نجمی اسیں سدھراں دل وچ نپیاں اسیں بھٹھے اٹاں تھپیاں اسیں رہے آں
روم میٹ راشد جاوید احمد سورج نکلن توں پہلاں اٹھنا اوہدا روز دا معمول اے۔
اک مٹھی یاد بلراج ساہنی کوئی زمانہ سی جدوں زندگی دے رنگ منچ تے میں
ویلا آگیا پاش(اوتار سنگھ سندھو) ہن وقت آ گیا جے آپو وچلے رشتے دا اقبال
مُردا تاری زبیر احمد پھیرایہہ ہویا پئی اوہ گھر چیتے وِچ ای رہ گیا، سُفنیاں