آوٹ پُٹ ۔۔۔ راشد جاوید احمد

آؤٹ پُٹ               OUTPUT   )    (

راشد جاوید احمد

’’ جناب ، اک ٹی اے بل تے دینا ‘‘
’’ ٹی اے بل ۔۔۔؟ سٹیشنری  کلرک توں پتاکرو
’’ جناب تسی ہی دے دیو، سٹیشنری والا تے کدی سِیٹ تے نظر ای نہیں اوندا۔۔۔‘‘
اوہ سوچیں پے گیا کہ آخر سٹیشنری کلرک سیٹ توں غائب کیوں رہندا اے
’’ جناب ، اک میڈیکل بل پروفارما تے دینا ‘‘
میڈیکل بل توں اہ ہنوں اپنی بیمار بچی یاد آ گئی جیہڑی دساں دناں توں بیمار اے تے اوہ ہن تک تن ہزار روپے دوا دارو تے خرچ کر چکیا اے۔ محکمے دے میڈیکل افسر دیاں دوایاں نال کوئی فرق نہیں پیا تے کسے ہور ڈاکڑ کولوں علاج کران تے محکمہ بل پاس نہیں کردا۔ تناں سالاں دی ایس نوکری وچ اوہنوں کئی تجربے ہوئے سن۔ بھرتی ہون لگیاں اک افسر نے اوہنوں اک گل آکھی سی۔
’’ پُتر ! سیٹ نوں چمبڑ کے نہیں بیٹھنا۔۔۔دفتراں دے کم آرام نال ای کری دے نیں۔۔‘‘
پر ایہہ گل اوہنے ہاسے وچ ہی اڈا چھڈی سی۔ اکھاں مل مل کے نوکری لبھی ہووے تے کم کرن دا جذبہ جوان ہندا اے۔ 
’’ کم جواناں دی موت ‘‘ ایہہ فقرہ اوہ روز دفتر دی کسے ناں کسے نکر وچ سن دا سی پر آکھن والیاں دی عقل تے ماتم کردا سی۔بھلا کم توں کاہدا ڈر۔۔
’’ جناب کاظمی صاحب بلاندے پئے نیں۔۔۔‘‘
کاظمی صاحب کمرے دی پرلی نکر وچ فایئلاں سامنے رکھ کے بیٹھے ہوندے نیں تے وقت بے وقت کسے کلرک نوں تنگ کرنا یا بلا بھیجنا اوہناں دا من پسند مشغلہ اے۔ 
’’ جناب کاظمی صاحب، سر، کیہہ حکم اے۔۔؟‘
’’ یار ایہہ لیٹر آیا جے کنٹرولنگ آفس توں، کجھ تفصیل منگی نیں پشلے سالاں دی۔۔‘‘
’’ پر جناب، سارا حساب کتاب تے تہاڈے کول۔۔۔‘‘
’’ اوہ تے ٹھیک اے، پر کم تہاڈے متعلقہ اے ، تے ذرا ویکھو ایس نوں۔۔‘‘
اوہنے زیادہ وقت ضایع کرنا مناسب نہ سمجھیا تے اپنے سیکشن وچ واپس آگیا۔ہالی اوہ آ کے بیٹھا ای سی کہ چپڑاسی فیر آ گیا
’’ جناب شیخ صاب نے یاد کیتا اے۔۔‘‘
شیخ صاحب نوں کسے انفرمیشن سرکلر دی ضرورت سی تے اوہناں چپڑاسی ہتھ اوہنوں بلا گھلیا۔ شیخ صاحب اینج ناں کردے تے کنج پتہ لگدا پئی اوہ وڈے گریڈ دے افسر نیں۔ اوہنے سرکلراں دیاں فایلاں لوہے دی الماری وچوں کڈہیاں تے ورقے پھول پھول کے پھاوا ہو گیا۔ اوہدے توں پہلاں ایس سیٹ تے کم کرن والے نیں سرکلراں نوں کدھرے دا کدھرے فایئل کر چھڈیا سی۔ سکرکلر نہ لبھنا سی نہ لبھیا۔ 
’’ شیخ صاحب، ایہہ تے میرے ریکارڈ وچ کوئی نہیں۔۔شاید۔۔۔‘‘
اچھا۔۔اکبر صاحب، ذرا اوس الماری وچوں نیلے گتے والی فایئل تے کڈھو۔۔۔‘‘ تے فیر سرکلر اوس فایئل وچوں نکل آیا۔ 
’’ او ہو، تکلیف ماف، یار ، دراصل کم دا بڑا زور اے ناں ایس کر کے یاد نہیں رہندا، بہر حال، ماف کرنا۔۔‘‘
معاف اوہ کیہہ کردا ، ایہہ تے روز دا دستور سی۔پر فیر وی اوہنے معاف کر دتا کہ ایہدے بغیر چارہ وی کیہ سی۔ 
’’ چا چا، پتہ کرو، ہاشمی صاحب آ گے نیں۔۔‘‘
’’ ہالی نہیں آئے جی، اون گے تے تہانوں خبر مل جائے گی۔۔‘‘چاچے نیں اوتھوں ہلیاں بغیر آکھیا۔ 
چاچا چپڑاسی، سب کجھ جان دیاں ہویاں وی اوہدے کولوں نفرت جئی کر دا سی۔ کیوں جے ہاشمی صاحب اوس دفتر دے سب توں وڈے افسر سن تے اوہدی سیٹ ایسی سی کہ اوہنوں ہر گھنٹے ادھے بعد اوہناں کول جانا پیندا سی، تے جے چاچے نوں کوئی جھڑک پے جاندی تے اوہ سمجھدا کہ چغلی ایس باو کھادی اے۔ اوہنے میز دی دراز اچوں سگریٹ کڈھ کے لایا تے میز تے رکھے ہوئے کاغذاں نوں بے مقصد پھولن لگ پیا۔ ہیڈ آفس دا اک لیٹر اوہنوں بڑا تنگ کر رہیا سی جیہدا جواب دینا بہت ضروری سی۔ 
’’ ہاشمی صاحب دا فون آیا اے جی، اوہ اج نہیں آ رہے، ہن تسی کیہہ کرو گے باو جی۔۔‘‘ چاچے نے طنز دے تیر چھڈ دیاں آکھیا۔ 
پر ایس خبر تے اوہنے سکھ دا ساہ لیا۔ چلو اج کجھ پینڈنگ کم کڈھ لواں گا اوس نے سوچیا۔ 
ہیڈ آفس دا لیٹر اوہدے ہتھ اچ سی جیہدے وچ پشلے کجھ سالاں دے حساب دی تفصیل منگی گئی سی۔ کرسی چھڈ کے اوہ ریکارڈ روم ول ٹر پیا۔ دروازے تے تالا لگیا سی تے پتا لگا کہ ریکارڈ کلرک اپنے کسے ذاتی کم دفتروں باہر گیا اے۔ تھوڑی دیر لئی اوہ پریشان ہویا، فیر اوہنے کینٹین جا کے اک پیالی چا ء پین دا سوچیا۔ چا ء توں فارغ ہویا تے ریکارڈ روم کھلن دی آوازآئی۔ بھکھے جٹ ہار اوہ اکو ساہ اچ ریکارڈ روم اچ اپڑ گیا۔ ایس کمرے اچ اوہدا پہلا اتفاق سی۔ اندر وڑدیاں ای اوہنوں بے شمار کتاباں نظر آیئاں۔گاجراں مولیاں وانگر پیاں کتاباں۔اک کتاب دا صفحہ نمبر ۳۲ کسے دوجی کتاب دے صفحہ نمبر ۸۶نال گلے مل رہیا سی۔ صفحیاں دے ایہہ نمبر وی مٹی دی موٹی پرت صاف کر کے نظر آوندے سن۔ ریکارڈ کلرک، کھاہدی ہوئی لکڑی دی میز دے سامنے اک بغیر بازو دی کرسی تے پباں بھار بیٹھا کسے رجسٹر وچ کوئی اندراج کر رہیا سی۔ 
’’ جناب کتاب نمبر بی ۵۲، بی ۵۳ دی لوڑ اے، ہیڈ آفس توں۔۔۔‘‘
’’ ایتھے ای ہونی اے، لبھ لوو۔۔۔‘‘ ریکارڈ کلرک نے نظراں چکیاں بغیر آکھیا
’’ بھٹی صاب، ایہہ تے اک حوالہ اے، مینوں ایہو جئے ہو کئی حوالے درکار نیں۔۔‘‘
’’ اوہ جی ایتھے ای کدھرے ہون گے، آکھیا جو اے۔۔‘‘ بھٹی صاحب نے ہولڈر وچ سیاہی بھردیاں آکھیا۔
’’ اچھا جناب، جو اللہ نوں منظور۔۔‘‘
اوہنے اپنی قمیض باہنواں تک ٹُنگ لئی تے کتاباں پھولن لگ پیا۔ ادھ گھنٹہ مٹی پھکن توں بعد اوہنوں اک کتاب نظر آئی۔ کتاب نوں سیونک لگ چکی سی تے نمبر لبھنے بہت اوکھے ہوئے سن پر فیر وی اوہنے ہیڈ آفس دے لیٹر دے پچھلے پاسے جلدی جلدی کجھ نوٹ کر لیا۔ اوہنوں ڈر سی پئی ایہہ کتاب فیر ناں کدھرے دوجیاں کتاباں اچ رل جائے۔کتاباں تے پئی مٹی اوہدیاں ناساں راہیں سنگھ گھٹن لگ پئی۔ اوہنوں احساس ہویا کہ صرف بانہواں ٹُنگن نال کم نہیں مکنا تے اوہنے قمیض ای لاہ دتی۔ہن اوہ کتاباں نال کشتی گھلن نوں تیار سی۔ 
’’ یار لنچ ٹیم ہوگیا اے۔۔۔‘‘ریکارڈ کلرک نے آکھیا
’’ اچھا تسیں جاو، روٹی پانی کرو، میں ذرا۔۔۔‘‘
’’او نہیں وائی نہیں، ریکارڈ روم خالی نہیں چھڈیا جا سکدا۔۔‘‘
’’ جی پر میں جو ایتھے ہیں واں۔۔۔‘
ناں بھئی ناں، وقفے دے بعد آ جانا، میں جندرا لا گے جانا اے کمرے نوں۔ لنچ ٹایم توں بعد دو گھنٹے دی شدید کھیچل تے مناں مونہیں مٹی پھکن دے بعد آخر اوہنے لیٹر دا جواب دین لئی مواد کٹھا کر ہی لیا۔ اپنی سیٹ تے آ کے لیٹر دا جواب ڈرافٹ کیتا تے ٹائپ کروا کے سیکشن دے انچارج کول لے گیا۔
’’ جناب، ایہہ لیٹر، ہیڈ آفس ۔۔‘‘
’’ تسیں اج سارا دن کتھے رہے او، سارا زمانہ پیا آکھدا اے تسیں اج فیر سیٹ تے نہیں سو۔۔‘‘
جناب ایہہ لیٹر پڑھو تے آپے ای پتہ لگ جائے گا۔۔بڑی محنت توں بعد کٹھی کیتی ای ایہہ انفرمیشن۔۔‘‘
سیکشن انچارج نے لیٹر پڑھیا ۔۔۔پڑھ کے رکھ دتا۔
’’ ہوں لوکی ٹھیک آخدے نیں۔۔تسٰیں سارا دن پھردے رہندے او تے سیٹ تے گھٹ بہندے او۔۔۔ایہہ وے تہاڈی سارے دن دی آوٹ پُٹ۔۔‘‘
اگلے دن سویرے جدوں اوہ دفتر جان لئی تیار ہو ریاسی اوہدی بیوی نے پچھیا
’’ راتیں تسیں ستے پئے کیہہ  پئےآکھدے سو۔۔۔پُتر سیٹ نوں چمبڑ کے نہیں بیٹھنا۔۔دفتراں دے کم آرام نال ای کری دے نیں۔۔‘‘